Bo jestem dobra na serce Wszystkie zdjęcia i teksty zamieszczone na tym blogu stanowią własność intelektualną jego właścicielki i podlegają ochronie prawnej. Ich kopiowanie i powielanie wymaga zgody autorki.
Kto mnie ogląda? " "
A może by gdzieś osiąść na stałe?
Blog > Komentarze do wpisu

Przebiśniegi

Śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis) to roślinka należąca do rodziny amarylkowatych, w warunkach naturalnych występuje w lasach południowej i środkowej Europy. W Polsce występuje głównie w górach, na wyżynach i na Dolnym Śląsku.  W Wielkoposce i Na Polesiu w niewielkich ilościach. Na pozostałych terenach Polski, szczególnie północnej, rośnie jako zdziczała forma uprawowych przebiśniegów.

Przebiśniegi myli się ze śnieżycą wiosenną. Rozróżnić je można po kształcie kwiatów i kolorze liści.   Przebiśniegi listki kwiatu są nierówne (zewnętrzne są dłuższe od wewnętrznych), a u śnieżycy wszystkie listki są równe, z zielonymi koniuszkami; przebiśniegi mają liście szarozielone, a śnieżyca żywo-, ciemnozielone.  Na zdjęciu trochę podrasowałam kolory, więc proszę się nie sugerować żywością zieloni na liściach.

Przebiśniegi nazywano kilkoma nazwami, z których najpopularniejszymi były: gładysz, śnieguła, śniegułka, śnieżyca i przebiśnieg. Naukowa nazwa rodzajowa Galanthus ustalona została przez Linneusza od greckich słów gála – mleko i ánthos – kwiat. Nazwa gatunkowa nivalis znaczy w łacinie – śnieżny, ośnieżony,  z łaciny:  nix – śnieg.

Przebiśniegi przez dłuższy czas uważane były za jeden z najbardziej zagrożonych wyniszczeniem gatunków roślin w Polsce. Rabunkowa eksploatacja stanowisk naturalnych doprowadziła prawie do wyniszczenia gatunku. Dzięki pojawieniu się na rynku oferty hodowlanych przebiśniegów, zmniejszyło się zagrożenie wyginięcia gatunku. Jednak nadal jako gatunek zagrożony wymieniane są w czerwonych księgach ukraińskiej, słoweńskiej, niemieckiej, szwajcarskiej i Dolnego Śląska. II Konwencja Waszyngtońska CITES wprowadza ograniczenia w ich obrocie.

Przebiśnieg jest rośliną miododajną i leczniczą. Jest jedną z pierwszych roślin, z której pszczoły pobierają pyłek, po okresie zimowym. Cebule przebiśniegów służą do otrzymywania galantaminy. Z zastosowaniem preparatów z galantaminą wiązane są duże nadzieje w leczeniu choroby Alzheimera. Alkaloid ten stosowany jest także w chorobach przebiegających z uszkodzeniem nerwów obwodowych, zakłóceniami w przewodzeniu bodźców, w leczeniu nerwobóli, miastenii, atonii mięśni,  paraliżu,  i zapaleniu korzonków nerwowych.  Likoryna zawarta w cebulkach ma właściwości przeciwwirusowe.  Uwaga,  przebiśnieg to roślina toksyczna i nie należy samemu przygotowywać sobie leków!!! Szkodnikami żerującymi na nich są poskrzypki cebulowe i pobzygi narcyzówki.  Cebulki  przebiśniegów są wrażliwe na choroby grzybowe.
Nie są wymagające w uprawie. Wystarczy im zapewnić lekką, żyzną i przede wszystkim wapienną glebę oraz cieniste lub półcieniste stanowisko. Nawozimy jesienią i wiosną po zakwitnięciu. Cebulki sadzi się  we wrześniu. Wiosną ziemię  spulchniamy, odchwaszczamy i podlewamy. Najbardziej popularne odmiany hodowlane to Maximus o dużych kwiatach i  Flore Pleno, która ma kwiaty pełne.


czwartek, 12 marca 2009, emka1216

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu:
Komentarze
2009/03/13 08:14:07
jejeju, ale to wszystko mądre! i ile z takiego przebiśniega zrobić można. Chciałem te pierwsze pszczoły zobaczyć co to pyłek z nich zbierają, wybiegłem do ogrodu a tam 10 centymetrów śniegu i żadnego owada
-
Gość: , apn-77-114-86-147.dynamic.gprs.plus.pl
2011/03/28 20:23:33
to wszystko jest bardzo mądre